Tam, gdzie zaczyna się historia
Dvarga to mityczna kraina u podnóża Gór Czarnych, których strzeliste szczyty rozpościerają się nad długim Szklanym Jeziorem z zachodniej strony okalanym przez Las Cieni, zaś ze wschodu przez pomniejsze szczyty dolomitów. W jej kopalniach poza pokładami wielu cennych kruszców takich jak złoto i platyna, znajdują się skupiska kamieni szlachetnych szafirów, opali, ametystów oraz wielu odmian agatów.
Dvarga to mityczna kraina u podnóża Gór Czarnych, których strzeliste szczyty rozpościerają się nad długim Szklanym Jeziorem z zachodniej strony okalanym przez Las Cieni, zaś ze wschodu przez pomniejsze szczyty dolomitów. W jej kopalniach poza pokładami wielu cennych kruszców między innymi złota i platyny, znajdują się skupiska kamieni szlachetnych szafirów, opali, ametystów oraz wielu odmian agatów. Nieopodal wzgórz występują spore złoża węgla kamiennego, które mieszkańcy Dvargi również wydobywają, gdyż są niezwykle cennym opałem dla ich kuźni.
Stolicą Dvargi jest Argnav-yal, nad którym góruje skalna cytadela. Słowo „yal” w starym języku oznacza stolicę lub po prostu jakiś punkt centralny. Dvarga nie jest zbyt dużym państwem ze względu na liczbę mieszkańców, natomiast sporym jeśli idzie o tereny, które obejmuje. Dvargę na dzień dzisiejszy, czyli rok 3047 Ery Zamorza, zamieszkuje niecałe 3 miliony mieszkańców, zaś jej obszar terytorialny to 150 mil od wschodu na zachód i jakieś 90 mil od północy na południe. Na południu Dvarga graniczy z górskim zalesionym elfickim królestwem Yinvalur.
Na zachód od Dvargi w wysokich górach żyje niewielka populacja Kamienidów, zaś na Wschodzie i północy Dvarga kończy się w gruncie rzeczy na skalistych zboczach tuż u wybrzeży zimnych mórz północnych. Z tą północą to sprawa jednak nieco skomplikowana, gdyż od mórz dzielą Dvargę wąskie ziemie Eskilów – nadmorskich ludzi północy. Na wschodzie zaś naszej ziemi klify nadmorskie są niebywale wysokie i jedyny dvargowy port Gurn-mar znajduje się w wąwozie nad rzeką Silger, która wpada wprost w wody Wschodniego Morza.
Zaś w samej centralnej dolinie jest jeszcze kilka mniejszych osad i miasteczek, wśród nich hutnicze Zar-zigil, Zirtarag, Minul-uhm, Odd-har, Korsvej, przepełnione sadami Blomeng, Jernvejen, Nishule, Barukana oraz podziemna twierdza Dum-argul.
Na zachodzie w mroźnej części kraju znajdują się dwa spore miasta Hvoralend oraz Kolderdag. W kopalniach w krainie śniegu życie jest ciężkie, ale znajduje swoich zwolenników, gdyż za pracę w królewskich kopalniach kwarcu i halitu królewski skarbiec hojnie płaci.
